Mam przyjemność zaprezentowac wierszyk O NAS,
ktory napisała koleżanka z „charciego forum”
Adriana Witkowska -dziękujemy!

Dzieje się tu coś dziwnego…
Pies koloru niebieskiego?
Długie nogi, figura osy
I te dziwne niebieskie włosy…
A ten pysk – długi niesłychanie
Aż się dziwią w moherach panie
I zadają to pytanie:
Czy on jadł coś na śniadanie?
Gdy słyszą jej imię pewnie wyklinają
Że psa jak aniołów nazywają
A obok widzą drugiego
Chudzielca – tym razem pastelowego!
I Saszą przez jego panią wołanego
Może wtedy kojarzą, że to coś ruskiego?
A to czarne pręgowane z białym
Krokiem kłusującym, zgrabnym
To też ruskie być musi
Swoją dostojnością zachwyt wymusi
To Sathi, przechodniów czaruje
A ona obojętność im okazuje
Jak księżniczka rozpieszczona
Bo to Sathi ? bo to ona!
Razem z nimi ? dla odmiany
Z krótkim włosem, pręgowany
Uszka do tyłu klapnięte ma
Pewnie i jakiegoś charciego rodzica
Astri z borzojami wychowany
Dlatego taki rozbiegany!
Gdy gromadą wyjdą poza domu mury
To turyści mają w nosie góry
Zdjęcia sobie z nimi cykają
I ukradkiem oscypkami dokarmiają
Ich pani ? borzoje ukochała – to Magda
Innego ponad rosyjski chart ? nikagda!
BELLO DI TATREBEST
To jej hodowli nazwa jest!